Bir insan ölmüş, biri gitmiş, biri geride kalmış, bir başkası susmuştur. Zaman geçmiş, hayat devam etmiştir. Ama geçmiş geride bırakıldığı yerde kalmamıştır.
Çağatay Yılmaz Gölgesi Buralara Düşüyor’da unutmak isteyenlere, hatırlamak zorunda kalanlara, kaybettiklerinin ardından yaşamayı öğrenenlere yaklaşıyor. Bir fotoğraf, bir mektup, bedende kalmış bir iz, toprağın altında unutulmuş olanlar ya da yıllar önce sevilen birinin sesi geçmişle bugün arasındaki mesafeyi bir anda ortadan kaldırıyor.
Sakin yüzeylerinin altında giderek büyüyen bir huzursuzluk taşıyan bu öyküler insanın hatırladıkları kadar unutmaya çalıştıklarının da izini sürüyor. Çünkü bazı hikâyeler bittikleri yerde bitmiyor. Geçmiş uzaklaşıyor belki; görüntüsü silikleşiyor, sesi kısılıyor. Ama gölgesi kalıyor.
Bazı sıcak politik anların hikâyesi nasıl anlatılır, Çağatay Yılmaz ikinci kitabında bunun en güzel örneklerini veriyor. Okunup kapağı kapatıldıktan sonra yeniden okunacak öyküler.
